Büyük bir İsveçli mucit ve sanayici olan Alfred Nobel, birçok zıt yönleri
olan bir insandı. İflas etmiş bir kişinin oğluydu; fakat kendisi bir milyoner oldu.
Edebiyat aşığı bir fenciydi, ardından bir ideal bırakan sanayici oldu. Bir
servet sahibi oldu; fakat son derece basit yaşadı. Toplum içinde neşeli
olmasına rağmen, yalnız olduğu zaman yüzünde tasa ve elem vardı. Bir
insanlık aşığı idi; fakat hiç eşi ya da O’nu sevecek bir ailesi
olmadı.
Vatanına aşık bir kişi idi; fakat yabancı topraklarda yapayalnız öldü.
Barış zamanında maden sanayinde ve yol inşaatında kullanılsın diye yeni bir
patlayıcı madde olan dinamiti keşfetti; fakat dinamiti bir silah olarak
savaşta vatandaşlarını yaralamak ve öldürmek için kullanıldığını gördü. Çok
faydalı yaşamı boyunca sık sık, faydasız bir insan olduğu duygusuna
kapıldı.